Mijn persoonlijke rally door het onderwijs
Welkom op mijn PDG-portfolio. Hier neem ik je mee op mijn ontdekkingsreis als docent Maatschappelijke Zorg bij Noorderpoort in Stadskanaal. Net als in de legendarische rally Parijs-Dakar vraagt lesgeven om doorzettingsvermogen, navigatievermogen, een flinke dosis humor en continu bijsturen in uitdagend terrein.
Wie ik ben en mijn start bij Noorderpoort
Mijn naam is Fleur en ik werk met enorm veel plezier als docent Maatschappelijke Zorg bij Noorderpoort in Stadskanaal. Voor mij draait lesgeven om echt contact, nieuwsgierig blijven en samen lachen. Ik ben het PDG-traject gestart om het beste uit mezelf te halen voor mijn studenten en te groeien naar een volwaardige onderwijsprofessional.
Start ontwikkeling
Beschrijving context/ werkplek
Als docent Zorg en Welzijn ben ik werkzaam binnen een MBO-instelling van het Noorderpoort in Stadskanaal. Ik ben verantwoordelijk voor het verzorgen van theoretische lessen en het begeleiden van praktijkgerichte opdrachten voor studenten op niveau 3 en 4 voor de opleiding Maatschappelijke Zorg. Ik werk nauw samen met het regionale werkveld.
Mijn taken zijn;
- Lesgeven
- Ontwikkelen van lesmateriaal, toeten en praktijkopdrachten ontwerpen die aansluiten bij het werkveld.
- Begeleiden van studenten in hun ontwikkeling; vakinhoudelijk, maar ook in persoonlijke en professionele houding.
- Samenwerken met het werkveld voor stages, leerwerktrajecten en werkplekleren
- Reflecteren op en verbeteren van de onderwijspraktijk, samenwerken met collega’s, deelnemen aan teamoverleg en professionaliseringsactiviteiten
- Signaleren van ontwikkelingen in de zorg en welzijnssector en dit vertalen in het onderwijs
De instelling biedt een omgeving waarbij theorie en praktijk dicht bij elkaar staan. Volgens de visie wordt het onderwijs zo ingericht dat studenten werken en leren dichtbij elkaar brengt en ervaren vanuit stage en werk direct input vormen voor het onderwijs.
Ik bevind mij in een regio met veel uitdagingen op het gebied van zorg en welzijn en onderwijs, dat maakt mijn rol extra betekenisvol en vraag naar goed opgeleide professionals is groot.
Samenwerking met regionale werkgevers en aansluiting op het onderwijs wis essentieel voor de toekomstbestendigheid van zowel onderwijs als zorg in deze regio
Mijn rol als docent is gericht op mijn kennis van de regionale context. Ik ben in staat om het onderwijs af te stemmen op de levenswereld van de studenten in deze regio; dit betekent dat ik oog heb voor diversiteit, praktijk gericht werken en het verbinden van lokaal werkveld met het onderwijs.
Ik faciliteer leertrajecten die studenten voorbereiden op het werkveld in de regio en eventuele doorstroom naar het HBO.
De metafoor: Parijs-Dakar in de klas
Een PDG-traject doorlopen voelt als het rijden van Parijs-Dakar. Je hebt een routekaart, maar onderweg kom je onvoorspelbare duinen, scherpe bochten en technisch onderhoud tegen. In dit portfolio ontdek je hoe ik omga met de zes rollen van de docent, reflecteer op lastige etappes en koers houd richting mijn eindbestemming.
Opbouw van dit portfolio en bewijslast
Dit portfolio is zo ingericht dat je als beoordelaar direct helder inzicht krijgt in mijn professionele ontwikkeling. Naast deze inleiding vind je hier mijn leerdoelen, onderwijsontwikkeling, een onderbouwde visie, de APA-literatuurlijst en concrete bewijsstukken gekoppeld aan de zes rollen van de docent.
Verkenningsfase
Verkenningsfase
Module 1: Verkenningsfase
Talenten en motivatie verbinden aan de opleiding, werkafspraken over scholing, excursies, verdieping, bijeenkomsten op de werkplek, deelname aan teamactiviteiten, professionaliseringsactivisten op school.
Tijdens mijn ondernemende tienerjaren koos ik altijd al mijn eigen pad. Ik ben van Havo naar het MBO gegaan omdat ik toendertijd vond dat als ik in de zorg wilde werken, juist die opleiding als basis nodig had; praktijkgericht en met het werkveld. Echter was de opleiding Sociaal Werk voor mij niet uitdagend genoeg en heb daar via maatwerk de mogelijkheid gekregen de drie zorgopleidingen die daar geboden werden gelijktijdig te doen. Hierdoor kreeg ik weer plezier in leren. Gezien worden door de school, maatwerk en ook de uitdaging maakten dat ik ontdekte hoe belangrijk het is om te weten wat er speelt bij mensen en te zoeken naar kansen en mogelijkheden.
Vandaaruit ben ik naar het HBO gegaan. In het eerste jaar gaf mijn mentor aan dat ik een bepaalde stage moest gaan doen. Geen keuze, zo in het diepe. Daardoor kwam ik op een dubbeldiagnose opname afdeling terecht in de verslavingszorg op mijn 19e. Het vertrouwen en ook de docent die een plan met me had, die wilde dat ik ging leren en uit mijn comfortzone kwam waardoor mijn zelfvertrouwen en wil om te leren nog verder steeg bepalen nu nog altijd mijn houding als het over onderwijs en zorg gaat.
De feedback die ik met regelmaat kreeg, die wel discrepantie feedback wordt genoemd. (voerman, Meijer, Korthagen, en Simons, 2014A) (Didactisch coachen, Voerman en Faber 2025 15edruk) Deze docent wist wat ik nu al wist maar zag ook wat ik nog moest leren. Haar feedback was toekomst gericht. Feedforward. Het had me onzeker kunnen maken, ik wist niet wat ik nog niet wist en door de hoeveelheid feedback had ik kunnen voelen dat ik het niet kon. Echter omdat er vertrouwen was dat zij het wel wist en me de ‘moeilijkste’ stageplaats had gegeven pakte ik het op. Haar motivatie vanuit haar eigen levenslessen voerde de voedplaats van de opleiding, haar eigen ontwikkeling en struggels waren inzichtelijk voor ons als studenten. Zij gaf een andere kijk op leren. Niet alleen leren door doen, maar door onderzoeken en door wetenschap en theorie uit te voeren op de werkplek. Dat het niet allemaal goed en perfect hoeft te zijn maar juist door er nog niet te zijn leer je veel meer.
In de 20 jaar daarna is mijn streven altijd geweest om de allerbeste behandelaar te zijn en ontwikkelaar die ik maar zou kunnen zijn waarbij de balans in het leven en plezier even belangrijk zijn geweest. (zie cv, bijlage 1)
Mijn curriculum vitae is uitgebreid. Ik ben opgeleid tot pedagoog en ggz specialist. De GGZ agoog is het enige herstelgerichte beroep in de beroepenstructuur van het HBO met titelbescherming en een plek in de CONO beroepenstructuur. Ik ben trots dat ik de eerste afgestudeerde was in Nederland en mijn afstudeerproduct meer dan 10 jaar succesvol heeft gedraaid. Ook heb ik in alle jaren dat ik werkzaam was me inzet voor de positionering en profilering van de GGZ agoog. Het is veel werk geweest met elkaar om alle successen te bewerkstellingen. Een voorbeeld is de titelbescherming die de GGZ agoog nu heeft. Ze zijn het enige hbo beroep met titelbescherming. Ook hebben ze nu een registratie waarmee er op allerlei niveaus bescherming en controle is. Ik heb me ingezet als voorzitter van de beroepsverening Social Work voor de GGZ agogen. Het maakt ook dat ik ervaring heb op gebied van onderwijs op ook Macro niveau en bestuurlijke vaardigheden heb ontwikkeld binnen het onderwijs. Op dit moment zou ik dit niet nog willen gebruiken voor het MBO. Pas na de PDG verwacht ik hier weer ruimte en daarmee plezier te krijgen. Het moet iets van mezelf zijn waar ik niet teveel over hoef te schrijven. Mijn cognitieve en sociale vaardigheden komen het beste naar voren in een vrije ruimte waar ik mensen en taken aan elkaar kan verbinden. Het was ook veel werk en koste soms heel veel energie.
Tijdens de laatste fase als behandelaar binnen de gespecialiseerde GGZ was ik degene naar wie verwezen werd. Dus niet een functie maar een persoon. Ik heb de doorontwikkeling van mijn beroep als taak genomen. Hierdoor werden cliënten verwezen met bepaalde complexe hulpvragen. Ik kon daardoor ook mijn functie beter beschrijven en behandelmogelijkheden die ik bood. Omdat ik alleen was drukte de wachtlijst zwaar op mijn schouders. Het was zwaar om ondertussen steeds te beseffen hoeveel mensen geen hulp kregen. Er kwamen geen vacatures en merkte ook dat andere mensen niet konden wat ik wel kon. Ik heb toen samen met cliënten hierover gesproken. Ik heb mijn clienten als bron van kennis gezien. Wat als ik ga opleiden, dan komen er meer mensen in het werkveld die mensen kunnen helpen en wordt mijn bereik groter. Op internet vond ik informatie bij Schoolplein Noord en heb contact met ze gezocht. Er is een driedaagse cursus; Zin in lesgeven. Hier wordt je ondergedompeld in alles wat met het onderwijs te maken heeft die zeer intensieve dagen lang. Aan het eind maak je een presentatie over je route en krijg je een advies. Ik kreeg het advies om zeker de stap te maken, dus kon op zoek naar een leuke vacature.
Deze vond ik in Stadskanaal. Ik wilde perse wat met de regio, het platteland. Niet alleen om de motorcross maar meer om de energie die daar in zit, niet lullen maar poetsen mentaliteit en om vanuit daar mensen op te leiden. Immers is het ook een feit dat de cijfers op gebied van stemmingsproblemen, verslaving en suïcidaliteit daar zo hoog zijn en mensen niet snel verhuizen. Dus als ik ergens nuttig kan zijn, dan is het daar. Na een paar weken ben ik geïnterviewd over lesgeven.
Mijn cv heb ik bijgevoegd. Hier is te lezen wat ik tot nu toe heb gedaan. Vanaf nu richt ik me meer richting het onderwijs, het MBO en de zorgtechnologieontwikkeling. Ik hoop tijdens en na mijn PDG mijn CV in die richting meer vorm te geven.
https://api.innovationlab.nhlstenden.com/media/files/15952/13-04-2025-cv-fleur-dennink-pdg.docx
Ook heb ik het assessment toegevoegd. Het assessment was een voorwaarde van het Noorderpoort. Opvallend omdat ik al HBO geschoold ben op gebied van pedagogiek en tijdens mijn werkzame leven ook didactisch geschoold ben. Het assessment zelf gaf vooral veel plezier en energie. Na het lesje wat ik daar moest geven, wilden de acteurs nog graag dat ik de les afmaakte. Ze vonden het interessant en door de werkvorm wilden ze het graag afronden. In het assessment staat helder beschreven wat mijn startpunt is voor aanvang van de PDG.
Tijdens de eerste periode op school kreeg ik een starterscursus aangeboden van drie dagen. Binnen die drie dagen kreeg in sneltreinvaart instructies over lesgeven, lesontwerpen en administratieve taken. Vervolgens kreeg ik een cursus SLB. Deze gaf me inzicht en kennis over wat er van mij verwacht werd als studiebegeleider maar ook wat de regels en afspraken zijn. Ik ontdekte dat ik vrij goed de grens wist te vinden tussen begeleiden en behandelen. Vooraf was ik bang teveel zorgend te zijn. Wat ik wel lastig vond is om om te gaan met mensen die niet de kennis hebben over de problematiek en stoornissen bij studenten. Overprikkeling en rigiditeit wordt als snel gelabeld als autisme, ik heb moeite om om te gaan met stigmatisering. Ik ben zo gewend om omringt te zijn door psychiaters en specialisten, soms krijg ik dan heimwee. De training voor SLB en de cursus voor beginnende docenten heb ik beide afgerond. Vervolgens kreeg ik nog een STORM training aangeboden. Hoewel ik daar veel van vond heb ik deze toch gevold. Dit was een training om depressie op te sporen onder studenten. Ik vond het heel kwalijk dat we er naar gaan zoeken maar dat er geen goede vervolgbehandeling op gezet kan worden. Immers zijn de wachtlijsten enorm.
Als school moeten we meer bieden dan losse gesprekken en onvoldoende geschoolde mensen als we wel met die lijsten gaan werken denk ik. Ik vond het lastig om hiermee om te gaan. Ik moest het loslaten, maar het raakte me. Ik heb daarom mijn eigen bedrijf zo aangepast, dat als het nodig is ik de studenten zolang kan begeleiden zolang als dat ze op de wachtlijst staan. Afwachten en doen of het niet bij mijn hoort is niet iets wat bij mij past. Wel weet ik wat ik wel en niet kan doen in bepaalde functies. Ik moet nog leren hier op de juiste manier over te communiceren. Soms ben ik te vurig en te direct. Andere kant wordt er mijns inziens onvoldoende direct gecommuniceerd. We mogen allemaal hierin leren.
De nulmeting en het gespreksverslag van het startgesprek heb ik ook toegevoegd.
"Ik wil de allerbeste versie van mezelf worden die ik maar kan zijn: altijd blijven leren, nieuwsgierig zijn en blijven lachen."
Fleurrie – Docent Maatschappelijke Zorg
Maak jouw eigen website met JouwWeb