Het was in de dagen waarin er nog gewoon van Parijs naar Dakar gereden werd, dat Honda al zijn hart verloor aan de moeder aller rally’s. In de eerste Dakar werd Fransman Vassars met een Honda XR250 meteen al derde. Opvallend: de kwartliter van Vassart had maar de helft van de cilinderinhoud van de winnende motoren en in de hele geschiedenis van de Dakar zou er nooit nog een motor met minder dan 500 cc op het podium belanden, dat zegt veel over de kwaliteiten van de Honda XR.

De PDG is de Parijs Dakar voor mij. Wie begint er nu aan de PDG als je weet hoe zwaar het is en je niet weet of je wel een goede motor hebt, welke omstandigheden kom je tegen en kun je je daar tegen weren?

Bij aanvang van de PDG had ik net een schooljaar voor de klas gedaan. Vanaf de eerste dag ging ik er met veel plezier heen. Bij de PDG leerde ik ook om na te denken waarom ik het zo leuk vind.

Het is niet te makkelijk, er is uitdaging, je komt problemen tegen. Dat is wat ik leuk vind. Samen met een team zorgen dat ieder zijn eigen route kan volgen. Het is niet gezegd dat als bij studenten vele ontwrichtende zaken spelen dat dat van te voren een beeld geeft of iemand ‘het haalt’ of niet. Succesvol zijn hangt niet af van een diploma, wel of je vertrekt of niet en hoe je leert problemen op te lossen. Ik zie mezelf als de docent die ze dat leert. Immers is een van de belangrijkste  executieve functies het zelf leren oplossen van problemen. Eigenlijk leer je dan om met een kleinere cilinderinhoud meer druk op te bouwen en veel effectiever te werken met hetgeen wat er is.

De PDG was voor mij de rally en voor de studenten ben ik het team om de rijder heen waardoor ze deze race kunnen starten, rijden en finishen!

 Mijn droom is ooit mijn motorrijbewijs te halen. Om ervoor te zorgen dat deze droom uit gaat komen moest ik sparen. Ondertussen geniet ik van motoren op de weg en op TV. Ik heb nu een aantal lessen gehad en vind het echt geweldig.

Daarmee wil ik de link maken naar mijn droom. Altijd had ik mijn dromen voor me gehouden, totdat ik de overstap maakte naar het onderwijs. Daarvoor was juist de droom nodig, immers neem je anders niet zo'n grote stap. Het was echt in het diepe. Ik heb ontslag genomen en daarna op zoek gegaan naar een baan, dat terwijl ik kostwinner ben. Een stap naar een wereld die ik niet ken. Het is zoals Dakar, europeanen in een woestijn en een route die voor iedereen lastig te lezen is en ook te volgen. 

Mijn droom; Ik wil met mijn werk bijdragen aan de verbetering van kwaliteit van leven van de studenten op school en daarbuiten en met het opleiden van de studenten bijdragen aan de verbetering van kwaliteit van leven in de regio op het gebied van geestelijke gezondheid. Ik wil over een aantal jaren het percentage depressieve stoornissen, verslaving en mensen zonder opleiding hebben verbeterd met mijn collega's, de school en de regio samen. 

Na de PDG ga ik verder studeren en kies ik een studie die past bij mijn droom. Ik wil studenten laten zien dat leren leuk is en bijdraagt. En bijzonder ook laten zien dat het gezond is om je door te ontwikkelen en binnen het onderwijs niet langer dan een aantal jaren op dezelfde plek in dezelfde rol te werken. Het is goed voor de ontwikkeling van de mens en het onderwijs als men zich door blijft ontwikkelen.